Handchirurgie
Springvinger, springende vinger, Tendovaginitis stenosans, peesruptuur, peesverdikking, peesschedenontsteking I
Oorzaak / ontstaan
Een opspringende vinger is meestal een aan slijtage gerelateerde ziekte. De slijtage uit zich door een verdikking van de buigpees van de hand. De handpezen zitten met zogenoemde ringbanden aan de botten vast. Bij het buigen worden ze geacht de pezen bij de botten te houden. Tijdens het buigen en strekken van de vingers loopt de pees onder de ringband door. Wordt de pees dik voor de ringband, dan kan de pees pas met vermeerderde kracht, en daardoor springend/wippend, door de ringband “gewipt” worden.
Symptomen
In het beginstadium bestaat een druk- en/of bewegingspijn van de buigpees aan het lichaamsverre deel van het handvlak. Bij een volledig ontwikkeld ziektebeeld is de buiging van de gestrekte vingers aanzienlijk moeilijker of niet meer mogelijk. Bij een poging te buigen ervaart de patiënt een blokkade. De verdikte peesknoop kan niet door de ringband komen. Door de kracht te vergroten wordt er een merkbare spanning opgebouwd. Wanneer de kracht groot genoeg is, overwint de peesknoop springend de weerstand van de ringband en de vinger wordt flitsend gebogen. Bij het aansluitend sluiten van de vingers is, na het overwinnen van de tegenstand, het springen van de vinger naar een gestrekte stand te zien. In een ver gevorderd stadium verliest de aangetaste vinger zijn bewegingscapaciteit. Het krimpen van de gewrichtskapsels en de vergroeiingen van de pezen hebben verstijving van de vingers tot gevolg.
